می دونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت؟ گفت:جايی که می ری مردمی داره که می شکننت، نکنه غصه بخوری، من همه جا باهاتم. تو تنها نيستی. تو کوله بارت عشق می ذارم که بگذری ، قلب می ذارم که جا بدی، اشک می دم که همراهيت کنه و مرگ . . . که بدونی برمی گردی پيشم......

وقتی خداوند تو رو آفريد از مهرش به تو بخشيد تا مهربان باشی و ابليس کينه را به تو هديه کرد و تو مهر را فراموش کردی و کينه را هيچ وقت از ياد نبردی . خدا عقل را عطا کرد و ابليس جهل را. تو عقل را زير پا گذاشتی و با جهل تصميم گرفتی . خدا رحم و وجدان را در وجودت گذاشت و ابليس شقاوت و سنگدلی را. و تو با سنگدلی وجدان و رحم را از خود راندی و خدا به تو نگاهی پاک داد و شیطان شهوت و هوس را و تو با شهوت نگاه را و با هوس پاکی را آلوده ساختی........

آری اينگونه خدا با کرامتش تو را به عرش رساند. حال به خود نگاه کن. تو اينجايی با همه ی اعمالت !!! اينجا در برهوت، به دو طرف اين برهوت بنگر. اين طرف جهنمی آتشين که هيزمش گناهکارانند و اما آنطرف بهشتی شداد که نگاهبانانش حوريان اند. پس اينگونه خداوند رحمان دوباره به تو فرصت داد تا استغفار کنی و پاک و منزه شوی که به راستی خداوند رحمان و رحيم است پس از اعماق قلبت خدا را ياد کن و از اين فرصت به درستی استفاده کن که  خداوند ستارالعيوب است. « من کان لله کان الله له » « هر کس با خدا با شد خدا با اوست.»

راستی روز پدر رو هم به همه ی پدران زحمت کش دنیا تبریک میگم